بلوغ سبز

 سلام دوستان اینم یه شعر دیگه که آخرین آپ سال 88

همیشه بعد هر توفان میشه آرامشو حس کرد                 میشه به زندگی خندید تو اوج هر غروب سرد

 باید پروازو باور کرد، قفس چیز عجیبی نیست                   که تنها راه خوشبختی رهایی از غریبی نیست

نمیشه از کویری خشک مسیر رویشو پرسید                    باید از قطره ای بارون نگاه گندمو فهمید

غم امروزمون راهی به سوی شادی فرداست                   تحمل کردن سختی تو اوج خستگی زیباست

باید پژمردنو حس کرد مث یه شاخه ی تنها                     خرون یه برزخه واسع بلوغ سبز جنگلها

همیشه زندگی بخشیش دچار جبر و تقدیره                    کنار ساحل دریاست که آبی معنی میگیره

همیشه فرصتی واسه نگاه کرده به دنیا هست               تو ظلمات ترین شب هم یه راهی رو به فردا هست